9

ဇတ္သိမ္းေပးတ႔ဲ အၿပံဳး

Posted by ၿဖိဳးဇာနည္ on Tuesday, July 10, 2012 in

ေၾကာ္ၿငာထဲမွာေတြ႕လိုက္တာပါ ေဆးေရာင္ၿပယ္လုလုပန္းခ်ီကားထဲက အၿပံဳးတခ်က္န႔ဲအတူ စူးစိုက္ၿပီး မီး

ေတာက္မတတ္စိုက္ၾကည္႔ေနတ႔ဲ  လက္ရာေလးကိုေတြ႕ၿပီးအေတြးမ်ားစြာန႔ဲအတူ အၿပင္မွာၿမင္ဖူးခ်င္စိတ္ေတြ

တဖြားဖြားေပၚလာၿပီး ပိုင္ဆိုင္လိုစိတ္ေတြကပါထိန္းမရၿဖစ္ခ႔ဲရပါတယ္။အရမ္းပညာသားပါတယ္ေလ အၿပံဳးတပြင္႔

န႔ဲအတူ ေဒါသပါေနတ႔ဲမ်က္ဝန္းနက္တစံုတို႔ရ႔ဲ မအပ္ဆက္မူ ၂ ခုကိုလိုက္ဖက္ေအာင္ေရးဆြဲထားပံုက ကၽြန္ေတာ္႕

ကို ဒီေနရာေလးကိုမေရာက္ေရာက္ေအာင္တြန္းပို႔ေပးလိုက္တာပါပဲ။


ဖိနပ္မစီးရဘူးဆိုပဲ ရွိပါေစေလ သူ႕ေနရာကို ကိုယ္ေရာက္လာတာပဲ သူ႔စည္းကမ္းေပါ႔။ဒါေပမ႔ဲႏွေခါင္းေတာ႔ရွံဳ႕မိ

တယ္။ဒီေလာက္ညစ္ေထးေထးနိုင္လွတ႔ဲ အခန္းထဲကိုဖိနပ္မစီးရဘူးဆိုပဲ။ဒါန႔ဲအေဖာ္လိုက္လာတ႔ဲ ရဲရင္႔ အၿပင္မွာ

ေနခ႔ဲတယ္။ေနပါေစေလ သူမွဒါမ်ိဳးစိတ္မပါပဲ မိုင္၂ရာေက်ာ္ေဝးတ႔ဲဒီအထိ အေဖာ္လိုက္ခ႔ဲေပးတာကိုပဲေက်းဇူး

တင္လွပါၿပီ။ဒါန႔ဲ သူကားေပၚကေစာင္႔မယ္ဆိုၿပီးထြက္သြားတယ္။အိမ္ရွင္ ဦးေလးႀကီးကေတာ႕ အိမ္န႔ဲေတာင္

မလိုက္ဖူး သန္႔ရွင္းေမႊးႀကိဳင္ေနၿပီး အေနာက္တိုင္းဝတ္စံုကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ဝတ္ဆင္ထားပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္႔ကို

ဖိနပ္ခ်ြတ္ဖို႔ေၿပာၿပီး ပန္းခ်ီကားရွိရာအခန္းကိုလက္ညွိဳးညႊန္ၿပတယ္။ၿပီးေတာ႕ ဝင္သြားပါဆိုတ႔ဲသေဘာန႔ဲ လက္ကို

အခန္းဖက္ကိုဆန္းတန္းၿပၿပီး ေခါင္းညိမ္႔ၿပတယ္။ကၽြန္ေတာ္လဲ အရမ္းလိုခ်င္ေနတ႔ဲ ပန္းခ်ီကားရွိရာအခန္းဆီကို

အလွ်င္စလို ဝင္လိုက္ေတာ႕တယ္႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕


မွိန္ေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔ မီးလံုးတစ္လံုး ေအးစက္စက္ၾကမ္းခင္းေပၚကရွတတအထိအေတြ႕ အက္တတ္တတ္ဆြဲၿပီးတခ်က္

တခ်က္ထြက္လာတ႔ဲ   ပန္ကာထဲက   ဆီခန္းေနတ႔ဲ ပင္နယံအသံတခ်ိဳ႕  ပုပ္အ႔ဲအ႔ဲန႔ဲ အန္ခ်င္စိတ္ကိုႏွိဳးဆြေနတ႔ဲ

ဖိနပ္နံတခ်ိဳ႕ ႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕ေနာက္ၿပီး အခန္းအလယ္က အၿပံဳးရြရြေလးန႔ဲ စိုက္ၾကည္႔ေနတ႔ဲ ေဆးေရာင္

ၿပယ္လြင္႔လုလု ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ ႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕


ကၽြန္ေတာ္ၿပံဳးလိုက္မိတယ္ တကယ္ကိုေက်ေက်နပ္နပ္ၿပံဳးလိုက္မိတာပါ။ သိပ္ကိုလက္ရာေၿမာက္တ႔ဲပန္းခ်ီကား

ေလးတခ်ပ္ပါပဲ တည္႔တည္႔ၾကည္႔တယ္ ေဘးကၾကည္႔တယ္ ခပ္လွမ္းလွမ္ကၾကည္႔တယ္ အနီးကပ္ၾကည္႔တယ္

ဒီထက္ပိုနီးေအာင္ၾကည္႔တယ္ ဘယ္လိုၾကည္႔ၾကည္႔အသက္ဝင္လွတယ္ ဒါန႔ဲ ပန္းခ်ီးကားရ႔ဲ အနီးနားအထိကပ္

ၿပီးစုတ္သားေၾကာင္းေတြရ႔ဲ လက္ဆကိုအနီးကပ္ၾကည္႔လိုက္တယ္ ေနာက္ၿပီးလက္ကေလးန႔ဲမထိတထိတို႔ထိ

ၾကည္႔မိလိုက္တယ္။ထိလိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ ကၽြန္ေတာ္ဝင္လာတ႔ဲ တံခါးခ်ပ္ေတြ ဝုန္းခန႔ဲေဆာင္႕ပိတ္သြားတယ္။

ေလတိုက္လို႔ပိတ္သြားတယ္ထင္ၿပီးကၽြန္ေတာ္ၿပန္သြားတြန္းဖြင္႔ၾကည္႔တယ္ ဒီေတာ႕မွ ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္ရတယ္

ကၽြန္ေတာ္႔ကို တမင္သက္သက္ ပိတ္လိုက္တာပါ။ဒါန႔ဲကၽြန္ေတာ္ မရမကတြန္းဖြင္႔ၾကည္႔ၿပန္တယ္ အၿပင္ကေန

အေသအခ်ာပိတ္ထားတ႔ဲ ပံုစံေပါက္ပါတယ္ လံုးဝဖြင္႔မရေတာ႔ဘူး။ကၽြန္ေတာ္႔စိတ္ထဲမွာလဲသိပ္မသကႍာေတာ႕

တာေၾကာင္႔ ထြက္ေပါက္ကိုလိုက္ရွာမိတယ္။ေဟာ႕႕႕႕ေတြ႕ပါၿပီလမ္းက်ည္းက်ည္းေလးတစ္ခု ပိတ္ထားတ႔ဲအခန္း

ေပါင္းမ်ားစြာဘယ္ညာမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လွ်က္ရွိေနၿပီးအေမွာင္အတိဖံုးေနတ႔ဲလမ္းကေလးတစ္ခုပါ။လမ္းရ႔ဲထိပ္မွာ

ေတာ႕ အလင္းေရာင္ယ႔ဲယ႔ဲေလးတစ္ခုကိုလွမ္းၿမင္ရတယ္ ကၽြန္ေတာ္အားတတ္သြားတယ္။ဒါန႔ဲ လမ္းၾကားေလး

ထဲကိုအေၿပးဝင္ဖို႔ေၿခလွမ္းလိုက္ခ်ိန္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္႔အၾကည္႔က ပန္းခ်ီကားဆီကိုေရာက္သြားတယ္ ၿပီးေတာ႕

မထူးေတာ႕ပါဘူးဆိုၿပီး ခ်ိတ္ထားတ႔ဲပန္းခ်ီကားကို ဆြဲၿဖဳတ္လိုက္တယ္။ပန္းခ်ီကား ကၽြန္ေတာ္႔လက္ထဲေရာက္

လာတာန႔ဲအတူ လမ္းၾကားထဲကေနမသဲမကြဲအသံတိုးတိုးေလးေတြအဆက္မၿပတ္ ထြက္ေပၚလာတာၾကားလိုက္

ရေတာ႕တယ္။

 
ဒီအခ်ိန္မွာပဲမွိန္ယ႔ဲယ႔ဲသာရွိေနတ႔ဲ မီးေလးဟာပ်က္ေတာက္ၿပီးအခန္းေလးဟာအေမွာင္အတိက်သြားေတာ႕တယ္

ကၽြန္ေတာ္လဲပန္းခ်ီကားကိုေက်ာပိုးအိတ္ထဲထည္႔ၿပီး လမ္းၾကားေလးထဲကိုအေၿပးေလးဝင္ခ႔ဲေတာ႕တယ္။ေမွာင္မဲ

ေနတ႔ဲ လမ္းၾကားထဲမွာေမွ်ာ္လင္႔စရာဆိုလို႔ ဟိုးထိပ္ဆံုးမွာရွိေနတ႔ဲ မွိန္ၿပၿပ    အလင္းေရာင္ေလးသာရွိပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္အားထည္႔ၿပီးေၿပးလိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ ေၿခဖဝါးၿပင္၂ ဖက္စလံုးကို  ဆူးေပါင္းေၿမာက္မ်ားစြာထိုးေဖာက္

သြားၿပီး နာက်င္မူကိုအသည္းခိုက္ေအာင္  ခံစားလိုက္ရတယ္။ဒီေတာ႕မွ   ကၽြန္ေတာ္ခုနက    ပန္းခ်ီကားၿဖဳတ္

ေနခ်ိန္မွာၾကားလိုက္ရတ႔ဲအသံေတြဟာ   ဒီဆူးေတြပစ္ခ်လိုက္တ႔ဲအသံၿဖစ္မွန္းသိလိုက္ရတယ္။ဒါန႔ဲ ကၽြန္ေတာ္

နံရံကိုမွီၿပီး ေၿခဖဝါးမွာဆူးေနတ႔ဲ ဆူးေတြကိုဆြဲႏွဳတ္လိုက္တယ္ ခ်ြဲက်ိက်ိေသြးေတြန႔ဲအတူ ကၽြန္ေတာ္႔လက္ထဲကို

သံမွိဳေတြမေရမတြက္နိုင္ေအာက္ပါလာေတာ႔တယ္။နာက်င္မူေၾကာင္႔ငယ္သံပါေအာင္ေအာ္ရင္း ရဲရင္႔ကို ေအာ္

ေခၚေနမိတယ္။ေအာ္သံန႔ဲတၿပိဳင္နက္ ကၽြန္ေတာ္မွီထားတ႔ဲနံရံဟာ တံခါးတစ္ခ်ပ္ၿဖစ္ေနၿပီး တံခါးပြင္႔သံန႔ဲအတူ

ကၽြန္ေတာ္အခန္းတစ္ခုထဲပစ္စက္လက္ခတ္လဲက်ၿပီးေရာက္သြားတယ္။


အခန္းထဲကိုေရာက္သြားတယ္ဆိုရင္ပဲ တခန္းလံုး စလိုက္မီးေမာင္းႀကီးေတြဖ်က္ခနဲပြင္႔လာၿပီးလင္းထိန္သြား

ေတာ႕တယ္ အေမွာင္ထဲကေန ခ်က္ခ်င္းႀကီးအလင္းအားေကာင္းေကာင္းထဲကိုေရာက္သြားတ႔ဲ ကၽြန္ေတာ္ဟာ

ဆူးခန႔ဲေအာင္႔သြားတ႔ဲ   မ်က္စိႏွစ္လံုးကိုေတာ္ေတာ္န႔ဲမဖြင္႔နိုင္ပဲရွိေနတုန္းမွာ   အေနာက္ကေနအားၿပင္းၿပင္းန႔ဲ

ေက်ာၿပင္ကိုလႊဲရိုက္လိုက္ၿခင္းကိုခံလိုက္ရတယ္     နာက်င္မူေၾကာင္႔မ်က္လံုးကိုအားတင္းဖြင္႔ၿပီးရန္သူကိုလိုက္

ရွာေနတုန္းမွာ ဖြင္႔ထားတ႔ဲစလိုက္မီးေတြအားလံုးၿပန္ၿငိမ္းသြားၿပီး တေလာကလံုးၿပန္တိတ္ဆိတ္သြားေတာ႕တယ္

ကၽြန္ေတာ္ႀကမ္းၿပင္ေပၚမွာတရႊတ္ဆြဲသြားရင္း အမွီတခုခုကိုလိုက္ရွာေဖြမိတယ္။စမ္းတဝါးဝါးတိုးသြားရင္း နံရံ

တစ္ခုကိုစမ္းမိၿပီးကၽြန္ေတာ္မတ္တပ္ရပ္နိုင္ခ႔ဲတယ္ ေနာက္ေတာ႕ နံရံတေလွ်ာက္ကိုလက္န႔ဲစမ္းရင္း တံခါးေပါက္

နားကိုဒယိုင္းဒယိုင္န႔ဲၿပန္ေရာက္လာၿပီး လမ္းၾကားေလးထဲကိုေၿခၿပန္ခ်နိုင္ခ႔ဲတယ္။


ဘာသေဘာလဲ ဘာအတြက္ဒီလိုလုပ္ေနရတာလဲ တဖြဖြေအာ္ရင္းကၽြန္ေတာ္အလင္းေရာင္ရွိရာကိုတၿဖည္း

ၿဖည္းခ်င္းတိုးလာခ႔ဲတယ္ ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ေဘးကတံခါးတစ္ခ်ပ္ပြင္႔လာၿပီး ရင္ဘတ္ကိုေဆာင္႔ကန္တာကိုထပ္

ခံလိုက္ရၿပန္တယ္။ေဒါသလဲထြက္တယ္ ေၾကာက္လဲေၾကာက္တယ္ ေနာက္ေတာ႕ကၽြန္ေတာ္လူးလဲထတယ္

ေစာေစာကဖြင္႔ၿပီးကန္လိုက္တ႔ဲအခန္းတံခါးကုိတြန္းဖြင္႔ၿပီးလိုက္ဝင္သြားလိုက္တယ္ အထဲလဲေရာက္ေရာ ကၽြန္

ေတာ္ဟာ တြင္းတခုထဲကို ၿပဳတ္က်သြားတယ္႕႕႕႕႕ကံေကာင္းတယ္ပဲေၿပာရမလား တြင္းကသိပ္မနက္ဖူးဒါေပမ႔ဲ

တြင္းထဲမွာေထာင္ထားတ႔ဲဆူးခ်ြန္တစ္ခုက ကၽြန္ေတာ္႔ဘယ္ဖက္ ပခံုးေနရာကိုထိုးေဖာက္သြားတယ္။ကၽြန္ေတာ္

ညည္းညဴရင္း အားတင္းတယ္ ေနာက္ဆူးခ်ြန္တန္းလန္းန႔ဲပဲ တြင္းေပၚၿပန္တတ္တယ္။ေနာက္လမ္းၾကားထဲ

ၿပန္ဝင္တယ္ ပခံုးက ဆူးခ်ြန္ကိုအံႀကိတ္ၿပီးဆြဲႏွဳတ္လိုက္ၿပီး လက္နက္တခုအၿဖစ္အသံုးခ်လိုက္တယ္။


လာစမ္းပါ ထြက္ခ႔ဲေလ႕႕႕႕ရင္ဆိုင္လိုက္စမ္းပါ ေယာက္က်ားမဟုတ္လား စတ႔ဲစကားေတြန႔ဲ စိမ္ေခၚရင္း အလင္း

ေရာင္နားကို ကၽြန္ေတာ္တိုးလာခ႔ဲတယ္ ဒီခ်ိန္မွာပဲ ေဘးကအခန္းထဲကလူတစ္ေယာက္ထြက္လာၿပီး ကၽြန္ေတာ္႔

ကိုတုန္န႔ဲတလဆက္ရိုက္ေတာ႕တယ္ ကၽြန္ေတာ္လဲၿပန္ခုခံတယ္ ဒါေပမ႔ဲနာေနတ႔ဲကၽြန္ေတာ္ဟာ သူရ႔ဲဒုတ္ခ်က္

ေတြေအာက္မွာ ၿပားၿပားဝတ္သြားေတာ႕တယ္ နာက်င္ညည္းညဴရင္းန႔ဲပဲ လက္က်န္ခြန္အားေတြန႔ဲအတူ ကၽြန္

ေတာ္႔လက္ထဲမွာ ရွိတ႔ဲဆူးခ်ြန္န႔ဲ အ႔ဲဒီလူရ႔ဲ ေပါင္ကိုအားရပါးရထိုးစိုက္ပစ္လိုက္တယ္။အ႔ဲဒီေတာ႕မွ ဒီလူလဲ

အသံနက္ႀကီးန႔ဲတခ်က္ေအာ္ၿပီး အခန္းထဲကိုေၿပးဝင္ၿပီးေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ႔တယ္။


ကၽြန္ေတာ္လဲရလာတ႔ဲအခြင္႔အေရးကို လက္လႊတ္မခံပဲ အလင္းေရာင္ရွိရာကို အသဲအသန္ယိုင္းထိုးယိုင္းထိုး

န႔ဲအေၿပးလွမ္းသြားလိုက္တယ္။    အလင္းေရာင္ရွိတ႔ဲနားေရာက္ေတာ႕တံခါးတစ္ခ်ပ္ကိုေတြ႕လိုက္ရတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တံခါးကိုတြန္းဖြင္႔လိုက္တ႔ဲအခ်ိန္မွာ တံခါးဟာအသာအယာပဲပြင္႔သြားတာေၾကာင္႔ အလွ်င္စလိုဝင္

လိုက္ၿပီး တံခါးကိုအေသအခ်ာ ေလာ႔ခ်ၿပီး သက္ၿပင္းကိုခ်လိုက္မိတယ္။ေနာက္မွအခန္းထဲကို ကၽြန္ေတာ္

ေသခ်ာၾကည္႔မိလိုက္တယ္ ကၽြန္ေတာ္ၿမင္လိုက္ရတ႔ဲ ၿမင္ကြင္းက ကၽြန္ေတာ္႔အရူူးတစ္ေယာက္လိုေအာ္ဟစ္

လိုက္မိေစပါေတာ႕တယ္။မ်က္လံုးၿပဴးၿပဴးန႔ဲ ေသြးအိုင္ထဲမွာ ဓါးတန္းလန္းန႔ဲ လဲက်ေသဆံုးေနတ႔ဲ ရဲရင္႔ကို

ကၽြန္ေတာ္ေသြးပ်က္စြာေတြ႔လိုက္ရလို႔ပါ။



ကၽြန္ေတာ္ရဲရင္႕ဆီအေၿပးသြားၿပီး လွဳပ္ႏွိဳးၾကည္႔ ေခၚၾကည္႔လုပ္ေနမိတယ္  ဒါေပမ႔ဲ  အသက္မ႔ဲေနတ႔ဲ  ရဲရင္႕

ဟာဘာဆိုဘာမွတုန္႔ၿပန္မူမေပးနိုင္ေတာ႕ပါဘူး။ကၽြန္ေတာ္ မ်က္ရည္ဝဲလာတယ္ ၿပီးေတာ႕ ေဒါသထြက္လာ

တယ္ ေနာက္ၿပီးအံႀကိတ္မိတယ္ လက္သီးကိုက်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ရင္း အေမွာင္ခန္းထဲၿပန္ဝင္ဖို႕ လွည္႔လိုက္

တယ္။အ႔ဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ တံခါးကိုလႊစက္န႔ဲ ၿဖတ္ၿပီးေၿခေထာက္ေထာ႔က်ိဳးေထာ႕က်ိဳးန႔ဲ ဝင္လာတ႔ဲ အေနာက္တိုင္း

ဝတ္စံုန႔ဲ လူတစ္ဦးဟာ ကၽြန္ေတာ္႔ဆီကို လႊစက္ေမာ္တာကိုအဆံုးထိတင္ၿပီးတစ္လွမ္းခ်င္း တစ္လွမ္းခ်င္းးးးးးးးးးးးးး



ႀကိဳးစားလွ်က္႕႕႕႕ၿဖိဳးဇာနည္႕႕႕ည႕႕႕၁၁နာရီ ၃၀ တိတိ


9 Comments


ေအာက္ကပုံကေၾကာက္စရာၾကီး..
အားေပးေနမယ္ေနာ္..


ဇာတ္သိမ္းေပးတဲ ့အျပံဳးကုိ

စိတၱဇပံုေတြနဲ ့တကြဖတ္ရွဳခံစားသြားပါတယ္

ခင္တဲ့
မုိးသူ(ေတာင္ၾကီး)


ကၽြန္ေတာ္႔ဆီကို လႊစက္ေမာ္တာကိုအဆံုးထိတင္ၿပီးတစ္လွမ္းခ်င္း တစ္လွမ္းခ်င္း------ျပီးေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္ပါ...... ဘာဆက္ျဖစ္လဲဗ်ဳိ႕
ဖတ္ျပီးစဥ္းစားေနရတယ္----ေပ်ာက္ေနတာ ဒါေၾကာင္႔ကုိး
ဒီလုိစာေတြ အိမ္တြင္းပုန္းျပီးေရးေနတာေၾကာင္႔ေပါ႔ေနာ္
သည္းထိပ္ရင္ဖုိေလးဖတ္ခဲ႔တယ္---
မၾကီးဂ်က္


ေအာင္မေလး ကိုေရႊျဖိဴးရယ္ ဖတ္ျပီး လက္ေတြနာေျခေတြနာ ေက်ာေတြနာလိုက္တာ လူသတ္ကားကိုၾကည္႕ေနရသလိုဘဲေအ း))

ဂ်ာရစ္


ေမာင္ငယ္ဇာနည္ေရ.

မၾကီးလြမ္း လာေရာက္အားေပးတြားတယ္။
ဒုိးကန္ ဖတ္ျပီး လက္နာေက်ာနာ ကိုယ္နာတာက ငါ့ေမာင္ေရးတဲ့
ပိုစ့္နဲ႔မဆုိင္ပါ. သူ ဂ်ီက်လြန္းလို႔ ကိုရင္ဗလေျပာင္နဲ႔ ကိုင္ေပါက္ပစ္
လိုက္တာပါ.


ခင္မင္တဲ့
မၾကီးလြမ္း


စိတၱဇဆန္ဆန္ပဲ
ဖတ္လိုက္ ေတြးလိုက္နဲ႔
ရင္ဘတ္ေတြ ေျခေထာက္ေတြေတာင္ နာလာသလိုပဲ
ေရးတတ္ပါေပ႔ဗ်ာ


ေမာင္ေလးေရ ... ဘာဆက္ျဖစ္ဦးမွာလဲ။ ဘာလို႔ အဲ႔လိုလုပ္တာလဲ သိခ်င္မိတယ္။ ဆက္ရန္ေလး ျမန္ျမန္လုပ္ဦးေနာ္။ ဖတ္ရတာ သဲထိတ္ရင္ဖုိရွိလွသကြယ္။


Hi your blogs looks so impormative and interesting.would you come and visit us back too
http://ads.com.mm/?cid=4fd9a687e4b0fa6db841e34f&utm_campaign=ads_mm_lb_blog_mgesc&utm_source=ads_lb_blog&utm_medium=lb_blog


ေအာင္မငွီး..မီးမီး ေၾကာက္ေၾကာက္

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

how about

Copyright © 2009 အရာအားလံုးၿပီးၿပည္႔စံုခ႔ဲေသာ ဘ၀တစ္ခု၏ ရာဇ၀င္ All rights reserved. Theme by Laptop Geek. | Bloggerized by FalconHive.